ทำไมเสียงเบสถึงเป็นย่านที่แก้ยากที่สุด
การกั้นเสียงด้วยมวลมีลักษณะเฉพาะอย่างหนึ่งที่ตัดสินงานห้องดนตรีทั้งหมด คือค่าการลดเสียงเพิ่มขึ้นตามความถี่ ยิ่งความถี่ต่ำยิ่งกั้นได้น้อย เสียงพูดจากห้องข้าง ๆ จึงกลายเป็นเสียงพึมพำได้ไม่ยาก แต่เสียงกลองเตะและซับวูฟเฟอร์ยังทะลุออกไปเป็นจังหวะตุบ ๆ ให้ได้ยินอยู่ดี
ตัวเลขด้านล่างคือค่าการลดเสียงรายความถี่ของ BB830 ตามเอกสารของผู้ผลิต อ้างอิง BB830/20/v2 เป็นค่าห้องปฏิบัติการของวัสดุเดี่ยว ให้ดูรูปแบบของตัวเลขมากกว่าตัวเลขเดี่ยว ๆ ระยะห่างระหว่างค่าที่ 125 เฮิรตซ์กับที่ 1000 เฮิรตซ์คือเหตุผลทั้งหมดที่งานห้องซ้อมดนตรีแพงกว่างานกันเสียงห้องนอน
| ความถี่ (Hz) | BB830 หนา 1 มม. | BB830 หนา 3 มม. |
|---|---|---|
| 125 | 5 | 16 |
| 250 | 9 | 25 |
| 500 | 15 | 34 |
| 1000 | 21 | 36 |
| 2000 | 26 | 34 |
| 4000 | 34 | 45 |
ทำไมใช้ BB830LF
BB830LF เป็นเกรดที่พัฒนาสูตรมาสำหรับงานความถี่ต่ำโดยเฉพาะ ซึ่งเป็นย่านที่แก้ยากที่สุดและเป็นย่านที่ลูกค้าห้องซ้อมดนตรี ห้องคาราโอเกะ และห้องดูหนัง ร้องเรียนจริง ราคา 1,761 บาทต่อตารางเมตรรวมภาษี (1,646 บาทก่อนภาษี) สูงกว่ารุ่นมาตรฐาน และคุ้มค่าเมื่อโจทย์คือเสียงดนตรี ไม่ใช่เสียงพูด
สิ่งที่ต้องเข้าใจให้ตรงกันตั้งแต่ต้นคือ ไม่มีแผ่นใดที่แก้ปัญหาเสียงเบสได้ด้วยตัวเอง มวลเป็นเพียงหนึ่งในสามองค์ประกอบ อีกสองอย่างคือระยะช่องว่างระหว่างผนังสองชั้น และการแยกโครงสร้างไม่ให้ผนังทั้งสองชั้นแตะกัน ผนังสองชั้นแยกโครงพร้อมฉนวนใยแร่ให้ค่าถึง STC 68 ตามเอกสารของผู้ผลิต ซึ่งเป็นค่าห้องปฏิบัติการ และเป็นทางเดียวที่ได้ผลจริงกับวงดนตรีเต็มวง
| โครงสร้าง | STC | เหมาะกับ |
|---|---|---|
| ยิปซัม 12 มม. โครงเหล็ก ยิปซัม 12 มม. | 33 | ไม่พอสำหรับดนตรีทุกกรณี |
| เพิ่มแผ่น MLV 3 มม. ในผนัง | 51 | ร้องเพลง เครื่องสาย ซ้อมเบา ๆ |
| MLV 3 มม. ร่วมกับฉนวนใยแร่ 50 มม. | 53 | คาราโอเกะในบ้าน ห้องดูหนัง |
| MLV 3 มม. ทั้งสองด้าน ร่วมกับฉนวนใยแร่ 50 มม. | 56 | ห้องซ้อมที่มีเครื่องขยายเสียง |
| ผนังสองชั้นแยกโครง ช่องว่าง 50 มม. พร้อมฉนวนใยแร่ | 68 | กลองชุดและวงเต็มวง |
ลำดับงานที่ได้ผล
- ยกลำโพงและตู้แอมป์ขึ้นจากพื้นด้วยฐานรองที่ลดการส่งผ่านการสั่น กลองชุดวางบนแท่นที่แยกจากพื้นโครงสร้าง
- ปิดช่องฝ้าเหนือแนวผนังกั้นและซีลรอยต่อ ก่อนเริ่มงานผนัง
- ทำผนังสองชั้นแยกโครงถ้าพื้นที่อำนวย ระยะช่องว่างมีค่ามากกว่ามวลที่เพิ่มเข้าไปในย่านความถี่ต่ำ
- ใส่ฉนวนใยแร่ในช่องผนัง แล้วบุ BB830LF ยึดด้วยกาว BA990 ให้แผ่นซ้อนทับกันที่รอยต่อ
- ซีลขอบทุกแนวด้วย BA890 อุดหลังกล่องปลั๊กด้วย BA650 และซีลรอบท่อทุกช่อง
- ประตูต้องเป็นบานทึบพร้อมซีลรอบวงกบและธรณีประตู ห้องซ้อมที่ทำผนังดีแต่ใช้ประตูบานกลวงคือการทิ้งงบทั้งหมด
สิ่งที่ต้องยอมรับตั้งแต่ต้น
- มวลอย่างเดียวได้ผลน้อยมากที่ความถี่ต่ำกว่าประมาณ 125 เฮิรตซ์ ถ้าพื้นที่ไม่พอทำผนังสองชั้น ควรตั้งเป้าหมายใหม่ให้ตรงความจริงก่อนใช้เงิน
- การสั่นสะเทือนจากกลองและตู้แอมป์ที่ลงพื้นคอนกรีต เดินทางไปทั้งอาคารโดยไม่ผ่านผนัง แผ่นกันเสียงไม่แตะเส้นทางนี้เลย
- ห้องซ้อมต้องระบายอากาศ ช่องลมที่เปิดโล่งทำให้ค่าการกั้นเสียงตกลงทันที ต้องออกแบบช่องลมพร้อมตัวลดทอนเสียง
- โฟมและแผ่นซับเสียงในห้อง แก้เรื่องเสียงก้องและคุณภาพเสียงภายในห้อง ไม่ได้กันเสียงออกไปข้างนอก เป็นคนละงานกัน
- ผนังคอนกรีตหนาที่มีมวลอยู่แล้วหลายร้อยกิโลกรัมต่อตารางเมตร การเพิ่มอีกประมาณ 5 กิโลกรัมต่อตารางเมตรแทบไม่เปลี่ยนอะไร ให้ไปแก้ที่ประตู ช่องลม และพื้นแทน
- ค่าที่เผยแพร่ทั้งหมดเป็นค่าห้องปฏิบัติการ หน้างานจริงมักได้ต่ำกว่าประมาณ 5 ถึง 10 เดซิเบล และในห้องดนตรีส่วนต่างนี้ได้ยินชัดกว่าที่อื่น